Franciszek Starowieyski

Franciszek Starowieyski (1930–2009), znany również pod pseudonimem Jan Byk, był jednym z najbardziej wyrazistych i kontrowersyjnych polskich artystów XX wieku. Jako czołowy przedstawiciel Polskiej Szkoły Plakatu, zyskał światową sławę dzięki unikalnemu stylowi łączącemu barokowy przepych z surrealizmem i groteską. Zajmował się grafiką użytkową (stworzył ponad 300 plakatów), malarstwem, rysunkiem oraz scenografią teatralną i filmową. Jego prace cechuje fascynacja anatomią, zmysłowością, śmiercią oraz szeroko pojętą makabrą. Artysta często datował swoje dzieła 300 lat wstecz, co odzwierciedlało jego duchową więź z epoką baroku. Unikalna forma performansu, podczas której Starowieyski tworzył monumentalne dzieła na oczach publiczności, łącząc akt twórczy z muzyką i słowem. Był pierwszym Polakiem, który miał indywidualną wystawę w prestiżowym Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku (1985).
Nagrody: Grand Prix na Biennale w São Paulo (1973), Grand Prix za plakat filmowy w Cannes (1974) oraz nagroda „Hollywood Reporter” (1975).