Jan Lenica

Jan Lenica (1928–2001) to jeden z najważniejszych polskich artystów XX wieku – grafik, ilustrator, scenograf, a przede wszystkim jeden z głównych twórców polskiej szkoły plakatu oraz pionier autorskiego filmu animowanego. Lenica był mistrzem skrótu myślowego i metafory. Jego styl charakteryzował się grubą, ekspresyjną kreską, często nawiązującą do estetyki secesji lub ludowej wycinanki. Łączył w sobie groteskę, ironię oraz głęboki egzystencjalny niepokój. Uważany za jednego z najważniejszych twórców animacji na świecie. Jego filmy nie były bajkami dla dzieci, lecz filozoficznymi przypowieściami o wolności, zniewoleniu i kondycji ludzkiej. Często pokazywał świat jako miejsce dziwne, czasem straszne, a czasem śmieszne w swojej tragiczności. Wykorzystywał fragmenty starych rycin, gazet i ilustracji, tworząc z nich zupełnie nowe, surrealistyczne konteksty. Wykorzystywał fragmenty starych rycin, gazet i ilustracji, tworząc z nich zupełnie nowe, surrealistyczne konteksty. Wykorzystywał fragmenty starych rycin, gazet i ilustracji, tworząc z nich zupełnie nowe, surrealistyczne konteksty.