Gerlach Eugeniusz

Styl Eugeniusza Gerlacha to fascynująca synteza koloryzmu z nowoczesną geometrią. Najłatwiej opisać go jako „malarstwo witrażowe”, choć artysta wypracował język znacznie bardziej złożony, łączący dyscyplinę formy z ekspresją barw. Artysta rzadko stosuje barwy złamane czy przybrudzone. Jego paleta jest nasycona, świetlista i czysta. Kolor u Gerlacha buduje przestrzeń. Zamiast tradycyjnego światłocienia, artysta operuje zestawieniami ciepłych i zimnych tonów, co sprawia, że płótna zdają się „wibrować”. Jego styl mocno ociera się o kubizm. Postacie ludzkie, instrumenty czy budynki są sprowadzane do podstawowych figur geometrycznych: trójkątów, rombów i łuków. Mimo tego uproszczenia, obiekty pozostają czytelne, a ich forma staje się bardziej dynamiczna. Wiele prac Gerlacha (szczególnie te o tematyce sportowej i muzycznej) charakteryzuje się specyficznym rytmem. Powtarzalność linii i skosów sprawia, że nieruchomy obraz zyskuje cechy ruchu. W scenach muzycznych linia zdaje się niemal wizualizować dźwięk, prowadząc oko widza w sposób melodyjny.
Styl Gerlacha to nowoczesny modernizm. To malarstwo, które porządkuje świat za pomocą geometrii.