Jan Dobkowski

Opis

Wymiar: 13,5 x 13,5 cm w św. p-p.
Technika: serigrafia barwna/papier
Sygnatura: sygn. i dat. p. d.: „Jan Dobkowski ’84” (ołówkiem)

Prezentowana praca jest reprezentatywnym przykładem twórczości Jana Dobkowskiego z lat 80. XX wieku – okresu, w którym artysta odszedł od płaskich plam barwnych na rzecz gęstych, wibrujących struktur linearnych. Grafika Jana Dobkowskiego z 1984 roku, to doskonały przykład dojrzałego stylu tego wybitnego polskiego artysty. Dobkowski jest znany przede wszystkim z operowania linią oraz fascynacji naturą i erotyzmem, co widać również w tym dziele.
Dla Dobkowskiego linia nie jest tylko konturem, ale fundamentem całego obrazu. W tej pracy widzimy gęstą sieć równoległych, lekko falujących linii biegnących po skosie. Tworzy to silne wrażenie dynamiki i wibracji. Praca zdaje się „tętnić” życiem, co jest charakterystyczne dla jego nurtu, często kojarzonego z op-artem (sztuką optyczną). W przeciwieństwie do jego najsłynniejszych, dwubarwnych cykli (zielono-czerwonych), tutaj mamy do czynienia z głębokim błękitem, który dominuje w tle i nadaje całości kosmiczny lub wodny charakter oraz wielobarwnymi akcentami: linie nie są jednolite – pojawiają się tam biele, czerwienie, żółcie i odcienie zieleni. To sprawia, że kompozycja jest bogata i migotliwa. Dobkowski często ukrywał w swoich abstrakcjach sylwetki ludzkie, fragmenty ciał lub formy roślinne. W tym przypadku można dopatrzyć się sugestii postaci lub komórek, które przenikają się z otoczeniem. Lata 80. w twórczości Dobkowskiego to czas, w którym artysta często odchodził od płaskich plam barwnych na rzecz bardziej malarskich, niemal „tkanych” struktur. Praca ta może pochodzić z jednego z jego cykli inspirowanych naturą (np. Ete lub Genesis), gdzie badał on duchowy i biologiczny wymiar wszechświata. To dzieło łączące precyzję rysunkową z poetycką wrażliwością. Buduje ono pomost między tym, co mikroskopijne (struktura materii), a tym, co makroskopijne (rytmy natury).