Piet Mondrian – Kompozycja z czerwienią, błękitem i żółcią

Opis

Piet Mondrian – Kompozycja z czerwienią, błękitem i żółcią
Technika: litografia (Edycja limitowana)
Wysokość: 70 cm
Szerokość: 50 cm

„Kompozycja z czerwienią, błękitem i żółcią” (oryg. Composition with Red, Blue and Yellow). Choć na pierwszy rzut oka może wydawać się prostym układem kolorowych kwadratów, kryje w sobie głęboką filozofię i rygorystyczne zasady, które zrewolucjonizowały nowoczesny design. Jest to klasyczny przykład dojrzałego stylu Pieta Mondriana, holenderskiego pioniera abstrakcji i głównego przedstawiciela ruchu De Stijl. Mondrian stworzył własną teorię sztuki zwaną neoplastycyzmem. Wierzył, że sztuka powinna dążyć do czystości i uniwersalnego piękna poprzez całkowite odejście od przedstawiania rzeczywistych przedmiotów (drzew, ludzi, budynków). Dzieło opiera się na bardzo surowych zasadach, które Mondrian uznał za fundamenty wszechświata. Wyłącznie pionowe i poziome, przecinające się pod kątem prostym. Symbolizują one siły przeciwstawne (np. męskość/kobiecość, duchowość/materializm). Choć obraz wydaje się uporządkowany, nie jest symetryczny. Mondrian szukał „dynamicznej równowagi” – duży czerwony kwadrat jest równoważony przez mniejsze plamy koloru i grubsze linie w innych częściach kompozycji.
Dla Mondriana ta grafika nie była tylko ćwiczeniem z geometrii. Uważał on, że poprzez redukcję formy do minimum, artysta dotyka duchowej struktury świata. Kwadraty i prostokąty o różnych wielkościach mają reprezentować harmonię, do której powinien dążyć człowiek i społeczeństwo.