Victor Vasarely – Goeth

Opis

Victor Vasarely – Goeth

Limitowana edycja (500) litografia z podpisem kamiennym na papierze Arches France Infinity, z wytłoczonym napisem S.P.A.D.E.M. Paris. Numeracja ołówkiem z przodu.

Technika: Litografia
Wymiary: 35 x 50 cm
Limitowana edycja: 500
Wytłoczenie: S.P.A.D.E.M. Paris
Papier: Papier czerpany ARCHES France Infinity

Grafika „Goeth” autorstwa Victora Vasarely’ego, to kwintesencja nurtu Op-artu (sztuki optycznej), którego artysta był pionierem i najwybitniejszym przedstawicielem. Praca ta należy do szerszych poszukiwań artysty nad strukturami krystalicznymi i architektonicznymi. Tytuły u Vasarely’ego często brzmią egzotycznie lub technicznie, co ma podkreślać uniwersalny, niemal matematyczny charakter jego sztuki.
To, co od razu rzuca się w oczy, to niesamowita gra z percepcją widza. Choć praca jest płaska, Vasarely wykorzystuje aksonometrię (sposób przedstawiania brył), aby stworzyć iluzję głębi. Widzimy skomplikowaną strukturę, która przypomina architektoniczne bryły, schody lub labirynt sześcianów. Dzieło „pulsuje” – w zależności od tego, jak skupisz wzrok, niektóre elementy wydają się wypukłe, by po chwili stać się wklęsłymi. Vasarely opracował system zwany „alfabetem plastycznym”. W „Goeth” widać to doskonale. Jednostka strukturalna – całość opiera się na rombach i kwadratach, które złożone razem tworzą iluzję sześcianów. Dynamika barw – zastosowanie kontrastujących kolorów (niebieski, pomarańczowy, różowy, zielony) obok stonowanych czerni i szarości potęguje wrażenie ruchu. Jasne punkty (biel, jaskrawa zieleń) działają jak źródła światła, sugerując, skąd pada blask na te geometryczne „budowle”. Obserwowanie „Goeth” to swego rodzaju ćwiczenie dla mózgu. Grafika zmusza oko do ciągłej pracy, szukania porządku w tym kolorowym „pikselowym” chaosie. To doskonały przykład tego, jak za pomocą czystej geometrii można wywołać silne wrażenie przestrzeni i ruchu. W Op-arcie obraz nie jest statyczny. To Twoje oko, próbując przetworzyć sprzeczne dane (np. krawędzie sześcianów, które nagle zmieniają kierunek), tworzy wrażenie ruchu. Bez obserwatora ten obraz „nie działa”.
Na zdjęciu widoczna jest sygnatura oraz numeracja – oznacza to, że jest to serigrafia (sitodruk) z limitowanej edycji. Dla Vasarely’ego technika ta była kluczowa – wierzył on w demokratyzację sztuki. Uważał, że dzieło nie musi być unikatowym płótnem, ale powinno być powtarzalne, by mogło trafić do jak największej liczby odbiorców.