Victor Vasarely – Pilango

Opis

Victor Vasarely – Pilango

Limitowana edycja (500) litografia z podpisem kamiennym na papierze Arches France Infinity, z wytłoczonym napisem S.P.A.D.E.M. Paris. Numeracja ołówkiem z przodu.

Technika: Litografia
Wymiary: 35 x 50 cm
Limitowana edycja: 500
Wytłoczenie: S.P.A.D.E.M. Paris
Papier: Papier czerpany ARCHES France Infinity

Grafika „Pilango” autorstwa Victora Vasarely’ego to ikoniczny przykład op-artu (sztuki optycznej), w której artysta wykorzystuje geometrię i teorię koloru, aby oszukać ludzkie oko i wywołać wrażenie ruchu oraz trójwymiarowości.
Vasarely mistrzowsko operuje zniekształceniem siatki geometrycznej. Choć obraz jest płaski, mamy wrażenie, że środkowa część kompozycji zapada się do wewnątrz, podczas gdy narożniki (szczególnie góra i dół) wydają się „puchnąć” lub wypychać w stronę widza. Ten efekt osiągnięto poprzez deformację heksagonów – sześciokąty w centrum są mniejsze i bardziej ścieśnione, a te na obrzeżach stają się szersze i bardziej obłe oraz perspektywę kulistą – kompozycja sugeruje istnienie niewidzialnych sfer lub wypukłości pod „skórą” obrazu.
W „Pilango” Vasarely stosuje swoją koncepcję „jednostki plastycznej” (unité plastique), gdzie kolor i kształt są nierozerwalne. Zestawienie intensywnej czerwieni/pomarańczu z chłodnym błękitem i głęboką czernią sprawia, że krawędzie figur wydają się wibrować. Artysta nie używa tradycyjnego cieniowania. Efekt światła bijącego ze środka oraz cienia w narożnikach uzyskuje wyłącznie poprzez dobór czystych plam barwnych i zmianę ich zagęszczenia. Wykorzystanie motywu sześciokąta (heksagonu) jest charakterystyczne dla dojrzałego okresu twórczości Vasarely’ego. Sześciokąt jest figurą niezwykle stabilną, ale dzięki drobnym przesunięciom linii, artysta nadaje mu organiczny, niemal biologiczny charakter (tytuł „Pilango” w niektórych językach, np. w esperanto, oznacza motyla, co może sugerować lekkość i symetrię skrzydeł). Praca ta jest manifestem wiary Vasarely’ego w to, że sztuka powinna być zrozumiała dla każdego, oparta na uniwersalnym języku geometrii, a nie na emocjonalnym geście artysty. Każdy element jest tu wynikiem precyzyjnego wyliczenia, co zbliża tę grafikę do estetyki cyfrowej, mimo że powstawała metodami tradycyjnymi (często jako serigrafia).